کد مطلب: 22064

احمد بخشایش اردستانی در گفت‌وگو با «خبرسراسری»:

رئیسی حضور خانم‌ها در استادیوم را سیاسی نکرد

بخشایش اردستانی در گفت‌وگو با سایت «خبرسراسری» گفت: بخشی از دلیل حضور خانم‌ها ناشی از فشار اقتصادی و بخش دیگر ناشی از فشار فیفا بود و آقای رئیسی نیز مسئله را سیاسی نکرد و بصورت اجتماعی حل کرد.

 

گروه سیاست سایت خبرسراسری: بالاخره زنان وارد استادیوم شدند و آب هم از آب تکان نخورد اما این سوال بصورت جدی مطرح شد که اگر این اتفاق در سال های قبل می افتاد چه نتیجه ای بدنبال داشت؟آیا نمی شد در سال های قبل این کار را انجام داد؟محدودیت برای آزادی های فردی و اجتماعی و بستن فضاهای عمومی و اعمال نظر های سلیقه ای دیگر برای نسل های جدید جواب سابق را نمی دهد و امروز باید با نگاهی باز و دقیق به این موضوعات نگاه کرد.

بخشایش اردستانی، نماینده پیشین مجلس، در آغاز درباره ماهیت بازگشایی استادیوم ها برای بانوان به سایت «خبرسراسری» گفت: «سال‌های قبل مشکلات اقتصادی آنچنان فشار را بر مردم زیاد نکرده بود وقتی فشار اقتصادی بر مردم زیاد نباشد طبیعتا آزادی‌های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در تعادل و تعامل با وضعیت اقتصادی قرار می‌گیرد اما امروز روز از لحاظ اقتصادی فشار بر مردم زیاد است و گرانی و بیکاری افزایش یافته است لذا آزادی بیان دیگر نمی تواند در بستر طبیعی مورد بررسی و تحلیل قرار بگیرد؛آزادی بیان باید در بستر طبیعی شکل بگیرد اما اگر در بستر طبیعی شکل نگیرد نوعی عکس العمل ایجاد می شود.در سال های گذشته اینقدر فشار اقتصادی زیاد نبود و لذا به محض اینکه می خواستند حضور مردم در استادیوم را مطرح کنند رئیس جمهور موافق بود اما علما مخالفت می کردند اما در حال حاضر چون علما هم به واسطه اعتراضات و شکایت‌های مردمی نمی‌دانند چه کاری بکنند طبیعتا حضور خانم‌ها در استادیوم یک امر طبیعی جلوه پیدا می‌کند. نکته دوم فشاری که فیفا در دوره قبل به جمهوری اسلامی می آورد مثل این دوره نبود. مسئولان هم وقتی فشار وارد می‌شود، مسئله را حل می‌کنند؛ بنابراین بخشی از دلیل حضور خانم‌ها ناشی از فشار اقتصادی و بخش دیگر ناشی از فشار فیفا بود و آقای رئیسی نیز مسئله را سیاسی نکرد و بصورت اجتماعی حل کرد».

وی در ادامه نسبت به برخی صحبت ها مبنی بر برخورد با کافه‌ها، تفکیک جنسیتی برخی مکان های عمومی و ایجاد محدودیت برای آزادی های اجتماعی افزود: «قدرت دو وجه دارد یکی قدرتی که معطوف به زور و اسلحه است که مثلا شما خطایی در خیابان انجام می دهید پلیس شما را متوقف می کند نوع دوم قدرت اجتماعی است مثلا افراد در کافه‌ها و سینماها حضور پیدا می‌کنند و در آنجا پلیسی هم وجود ندارد و اجتماع خودش عرفی را به وجود آورده است تا افراد بتوانند بصورت بهینه از آن مکان استفاده کنند نیاز به پلیس هم ندارد؛اینکه شما می بینید در کافه‌ها و سینماها  و محیط‌های جمعی مردم یک سری مسائل را رعایت می کنند ناشی از عرف اجتماعی است؛ من احساس نمی کنم دولت نیز بخواهد تفکیکی انجام دهد و محدودیت ایجاد کند در جهان مرسوم است که قدرت تقسیم می‌شود تا از چالش بین دو دسته در دولت و مجلس آزادی های مردم تامین می شود اما مجلس ما که یک دست است مشکل ایجاد می شود.ایرادی که الان وجود دارد این است که نهاد های انتخابی و انتصابی هم رنگ و یکی شده اند مثلا در دولت روحانی یک خط و یک مسیر در منظر مردم وجود داشت اما نهاد های انتصابی خط دیگری را می رفتند.البته فکر نمی کنم این محدودیت ها ایجاد شود بعضی از اوقات این خبر ها ساخته می شود مثلا زمان کاندیداتوری رئیسی می گفتند که دولت می خواهد خیابان ها را زنانه مردانه کند در حالیکه اینطور نشد.توصیه من این است که آزادی های اجتماعی را تامین کنند».

بخشایش اردستانی در پایان درباره رفتار های تقابلی نسل جدید و ایجاد چالش‌های بیشتر گفت: «این یک امر طبیعی است،پیشرفت متوقف نمی شود از آن طرف هم در دهه60و70 جوانان از سر کار رفتن و گزینش می ترسیدند اما حالا وضع طوری شده است که سیستم دولتی افراد را استخدام نمی کند و فقط خوداشتغالی به وجود می آید و طبیعی است که با این وضعیت آزادی های اجتماعی که به وجود می آید کل کشور متأثر می شود و با توجه به اینکه شبکه های اجتماعی هم فعالیت وسیعی دارند و مردم نیز از آن ها تاثیر می گیرند مسلما رفتار دیگری نشان می دهند.الان که مردم کار دولتی نمی‌خواهند نتیجتا حرف هایشان را می زنند دولت نیز خدمات کمتری به جامعه ارائه می کند،من تصور می کنم هر چه بیشتر آزادی‌های اجتماعی به مردم داده شود دوام حکومت بیشتر خواهد بود و هرچه آزادی ها کمتر شود حکومت با چالش مواجه می شود مثلا در وزرشگاه اینقدر سلام فرمانده پخش کردند حالت تفریط پیدا کرد و جمعیت نگذاشت ادامه پیدا کند».

 

آنچه دیگران میخوانند

دیدگاه تان را بنویسید