کد مطلب: 19826

«خبرسراسری» گزارش می‌دهد

30 خرداد، نماد یک تاریخ پر تنش

30 خرداد سال 1360 یکی از این اتفاقات مهم است که همراه خود موجی از تنش و تندروی را بدنبال داشت که اثرات آن تا سال ها بعد قابل لمس بود.

گروه تاریخ سایت خبرسراسری: اتفاقات تاریخی اگرچه ممکن است عمر وقوع و پایان آن ها یک روز کامل هم نباشد اما نتایج و اثراتی از خود به جا می‌گذارند که در صحنه تاریخ تمامی اجزا و زمان را دستخوش تغییر می کنند و اثر آن ها تا مدت زمان قابل توجهی بخصوص در روند های سیاسی باقی می ماند.هیچگاه نمی توان ادعا کرد که اثرات کودتای 28مرداد، 15خرداد، انقلاب57، 30خرداد 60 و دیگر وقایع این چنینی از بین می رود؛ این اتفاقات همواره زنده اند زیرا هیچگاه به پایان نرسیدند و پرونده تمام تحولات سیاسی تاریخی حداقل در جغرافیا ایران فارغ از پژوهشگران برای سیاستمداران باز مانده است.

30خرداد 60 یکی از این اتفاقات مهم است که همراه خود موجی از تنش و تندروی را بدنبال داشت که اثرات آن تا سال ها بعد قابل لمس بود.شرح واقعه و پیدا کردن مقصر درباره این رویداد دیگر به امری تکراری در گزارش های تاریخی تبدیل شده است،30خرداد تنها تفنگ بازی عده ای جوان پر شر و شور در خیابان های تهران و شهرستان ها در آن دوره نبود روندی بود که مدت ها پیش از آن آغاز شده و آن روز صرفا بروز و ظهوری عینی یافت و بخشی از عمق تضاد ها را با خود به کف خیابان آورد.تضاد هایی که صرفا منحصر به سازمان مجاهدین خلق پیش از 30خرداد و منافقین پس از آن نبود و در اجزا بسیار بیشتری از جامعه در حال حرکت به سمت عینی شدن بود که سال ها بعد خود را در روند های دیگری نشان داد.

اگر مقداری صحنه را با فاصله و بدون طرفداری از طرفین تماشا کنیم 30خرداد محصول فضایی غیرگفتمانی و ناشی از گفتمان هایی حل نشده بود که افراد دخیل در آن فرصتی برای بحث در چارچوبی دموکراتی برای حل آن ها نیافته بودند. به نوعی در این اتفاق شاه را نیز می توان مقصر دانست که با بستن فضای سیاسی پیش از انقلاب و عدم اجازه و فرصت برای بحث گفتمانی در جامعه بستری مهم برای گسترش چنین اختلافات و تضاد هایی را به وجود آورد.در زمان شاه صرفا مبارزه بود و مبارزه و زندان ها نیز دچار اختلافات التقاطی بودند که آن هم حل نشده باقی ماند در فضای پس از انقلاب نیز مشکلات با حجم بیشتری خود را به انقلابیون نشان دادند و دیگر فرصت و حوصله ای برای بحث منطقی میان طرفین به وجود نیامد از سوی دیگر تمایل برای بحث و حل اختلافات نیز از بین رفت.رجوی حتی توسط رادیو تلویزیون برای بحث آزاد با گروه های مختلف دعوت شد اما در سخنرانی خود آن را به سخره گرفت و هیچگاه پای بحث جدی برای حل تضاد های موجود در جامعه نیامد و زمانی هم که دیگر کار از کار گذشته بود تنها توانست پا به فرار بگذارد و پرونده 30خرداد را ادامه دهد.

تمامیت خواهی پساانقلابی با روحیات تنش آمیز و کیش شخصیتی رجوی و بنی‌صدر و برخی از متقابل بین این افراد در تابستان 60 به اتفاقاتی منجر شد که نتایج سیاسی آن در ایجاد تندروی های بیشتر و از بین بردن فضای گفتگو بسیار موثر بود.گویی هیچگاه جو روانی30خرداد به پایان نرسید.

آنچه دیگران میخوانند

دیدگاه تان را بنویسید